Muzyka
Okres dojrzałego baroku
Okres dojrzałego baroku to rozwój systemu dur-moll oraz przewaga instrumentów smyczkowych z zespołach instrumentalnych.
Dużą popularnością cieszyły się opery, kantaty, oratoria i fugi. Drugim ważnym ośrodkiem obok szkoły neapolitańskim, który wywarł wpływ na kształt barokowej muzyki, była Francja. Z powodzeniem rozwijała się tutaj opera. Tworzono suity, wariacje, preludia, przygrywki chorałowe, chaconny, partity oraz passacagile. Duże zasługi do rozwoju muzyki późnobarokowej wnieśli J.S.Bach, A.Vivaldi oraz G.F.Haendel. Bach znany był przede wszystkim z tworzenia wspaniałej muzyki religijnej. Jego kantaty, oratoria i pasje zachwycają słuchaczy do dziś. Wśród najlepszych utworów Haendla znajdują się opery, oratoria, suity orkiestrowe, concertin Grassi, sonaty triowe oraz suity klawesynowe. Opery Haendla łączyły w sobie styl wenecki, francuski i neapolitański, co stanowiło o ich wyjątkowości. Vivaldi słynął z koncertów solowych oraz concertin grossi. Miał wkład w rozwój środków harmonicznych a w swoich utworach nie stronił od ilustracyjności. Wśród polskich kompozytorów doby baroku wymienić należy: B.Pękiela, G.G.Gorczyckiego, A.Jastrzębskiego, M.Zieleńskiego oraz M.Mielczewskiego.