Szymanowski całkowicie zerwał z wzorem opery lansowanym przez Moniuszkę. Brak w nim podziału na arie, większość partii śpiewanych jest przez chór a opera wypełniona jest porywającą muzyką.
Ten rodzaj opery nazywany jest także „Wielką Improwizacją”. Choć dziś dzieło Szymanowskiego uznawane jest za największe, to w czasach mu współczesnych nie od razu je zaakceptowano, gdyż nie potrafiono go zrozumieć. W czasach komunizmu opera zmieniła swój wydźwięk i jak wszystko, musiała budować podwaliny socjalizmu oraz propagować modne wówczas hasła propagandowe. W tym duchu w roku 1951 powstała opera „Bunt żaków”. W latach 60-tych, 70-tych i 80-tych do najważniejszych kompozytorów polskich oper należeli: R.Twardowski, T.Paciorkiewicz oraz T.Baird a także R.Bukowski, E.Bogusławski i K.Baculewski. Pod koniec lat 60-tych na scenę operową wkroczył wielki kompozytor i twórca sonoryzmu – Krzysztof Penderecki. Wśród największych jego dzieł wymienić należy: „Diabłów z Loudun”; „Czarną Maskę”, „Raj utracony” oraz „Ubu Rex”. Pod koniec XX wieku pojawiły się takie opery jak: „Śmierć Don Juana” R.Palestera oraz „Heart Piece-Double Opera” K.Knittla.
Copyright @ 2010 Muzyka